بس کن که تو چو کوهی در کوه کان زر جو

آنگه سری برآری از کبریا چه باشد

از ذکر نوش شربت تا وارهی ز فکرت

در جنگ اگر نپیچی ای مرتضا چه باشد

که را اگر نیاری اندر صدا چه باشد