مصرع دوم · شماره 14
ذره ذره کرا بوستاندره آب
شاعرشیون فومنیدر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 11
هیچکی ر دیل نوسوجانه روزیگار
# - 12
تراقوربان ، تی هوا کارا بدار
# - 13
عمر امی شین یخه دونیا آفتاب
# - 14
ذره ذره کرا بوستاندره آب
انتخابشده - 15
--------------------------------------------------------------------------------------------------- برگردان فارسی دنیا چون راهگذر است دنیا چون راهگذر است و آدمی رهگذرش ، هیچکس در این روزگار پاسخت نکرده است هر کس که به دنیا آمد خانه اش را گذاشت و رفت همانند پرستویی که لانه اش را گذاشته باشد برای گوجه درختی چشمانش خیره بود اما رفت و باغ را برای کوچه گذاشت . دوسه روزی افتان و خیزان زندگی کرد و آخرخاک شد و به همراه باد راهی شد . رفت و نه نامی نه نشانی از خود گذاشت ، رفت به جائی که عرب نی بیندازد روزگار برای هیچکسی دل نسوزانده است قربانت گردم هوای خودت را داشته باش عمر مانند یخ است و دنیا آفتاب ، یخی که ذره ذره در حال آب شدن است
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 14 از «دونیا راشه مانه» است.