کشتی امواج کوب آرزوی بیکرانم را با وجود این همه زجر و شقاوت های بنیان کن

ستم کش روح آسیمه، سر افسرده جانم را

به دریای فلاکت غرق کن، آواره کن، دیوانه وحشی

ز ساحل دور و سرگردان و تنها

که می سوزاند این سان استخوان های من و هم میهنانم را

طنین افکن سرود فتح بی چون و چرای کار را

سر می دهم پیگیر و بی پروا! و در فردای انسانی