مرغ حیران گشته ای در دامن شب می زند پر

از مزار بی کسی گمگشته در موج مزاران

می خراشد قلب صاحب مرده ای را سوز سازی

ساز نه، دردی، فغانی، ناله ای، اشک نیازی

می زند پر بر در و دیوار ظلمت می زند سر

ناله می پیچد به دامان سکوت مرگ گستر

این منم! فرزند مسلول تو... مادر، باز کن در