من دی ز ره رسیدم قومی چنین بدیدم

ناگه قفس شکستند چون مرغ برپریدند

مستان سبو شکستند بر خنب ها نشستند

یا رب چه باده خوردند یا رب چه مل چشیدند

من خویش را کشیدم ایشان مرا کشیدند

آن را که جان گزیند بر آسمان نشیند

او را دگر کی بیند جز دیده ها که دیدند