سینه ام از دست این تک سرفه ها صد پاره گشته

کو به کو پیچیده دنبال تو فریاد حزینم

اشک من در وادی آوارگان، آواره گشته

درد جان سوز مرا بیچارگی ها چاره گشته

بر سر شوریده جز مهر تو سودایی ندارم

غیر آغوش تو دیگر در جهان جایی ندارم

باز کن! مادر، ببین از باده خون مستم آخر