بر سر شوریده جز مهر تو سودایی ندارم

اشک من در وادی آوارگان، آواره گشته

درد جان سوز مرا بیچارگی ها چاره گشته

سینه ام از دست این تک سرفه ها صد پاره گشته

غیر آغوش تو دیگر در جهان جایی ندارم

باز کن! مادر، ببین از باده خون مستم آخر

خشک شد، یخ بست، بر دامان حلقه دستم آخر