آخر ای مادر، زمانی من جوانی شاد بودم

غیر آغوش تو دیگر در جهان جایی ندارم

باز کن! مادر، ببین از باده خون مستم آخر

خشک شد، یخ بست، بر دامان حلقه دستم آخر

سر به سر دنیا اگر غم بود، من فریاد بودم

هر چه دل می خواست، در انجام آن آزاد بودم

صید من بودند مه رویان و من صیاد بودم