درد سینه آتشم زد، اشک تر شد پیکر من

هر چه دل می خواست، در انجام آن آزاد بودم

صید من بودند مه رویان و من صیاد بودم

بهر صدها دختر شیرین صفت، فرهاد بودم

لاله گون شد سر به سر، از خون سینه بستر من

خاک گور زندگی شد، در به در خاکستر من

پاره شد در چنگ سرفه پرده در پرده گلویم