گر که شیر توست، مادر... بی گناهم، کن حلالم

خواهی ار جویا شوی از این دل غمدیده ی من

بین چه سان خون می چکد از دامنش بر دیده من

وه! زبانم لال، این خون دل افسرده حالم

آسمان! ای آسمان... مشکن چنین بال و پرم را

بال و پر دیگر چرا؟ ویران که کردی پیکرم را

بس که بر سنگ مزار عمر کوبیدی سرم را