یک ساقیی عیان شد آشوب آسمان شد

من خویش را کشیدم ایشان مرا کشیدند

آن را که جان گزیند بر آسمان نشیند

او را دگر کی بیند جز دیده ها که دیدند

می تلخ از آن زمان شد خیکش از آن دریدند