تالیاس عقد خود پیچید به دور پیکر من

عذر می خواهم کنون و با تنی در هم شکسته

می خزم با سینه تا دامان یارم را بگیرم

آرزو دارم که زیر پای دلدارم بمیرم

تا نبیند بی کفن، فرزند خود را مادر من

پرسه می زد سر گران بر دیدگان تار، خوابش

تا سحر نالید و خون قی کرد، توی رختخوابش