آخرین فریاد او از دامن دل می کشد پر

پیکر خونین او چون زورقی پارو شکسته

می خورد پارو به آب و می رود قایق به ساحل

تا رساند لاشه مسلول بی کس را به منزل

این منم، فرزند مسلول تو، مادر، باز کن در

باز کن، از پا فتادم... آخ... مادر

م... ا...د...ر