چه سان گویم؟ چه سان گریم؟ حدیث قلب رنجورم؟

الا، ای رهگذر! منگر چنین بیگانه بر گورم

چه می خواهی؟ چه می جویی، در این کاشانه عورم؟

از این خوابیدن در زیر سنگ و خاک و خون خوردن

نمی دانی! چه می دانی، که آخر چیست منظورم

تن من لاشه فقر است و من زندانی زورم