گفتم که ای تو را به خدا، سایبان پیر

در سایه سکوت رزی، پیر و سوگوار

بی تاب و ناتوان و پریشان و بی قرار

بر سر زدم، گریستم، از دست روزگار

با من بگو، بگو که خفته در این گور مرگبار؟

کز درد تلخ مرگ وی، این قلب اشکبار

خود را در این شب تنها و تار کشت؟