آسمان داند و دستم، که چه سان

یا که ارثی ست تو را از پدرت؟

ناله سر داد: که فرزند مپرس

سرگذشت من افسانه ست

کمرم تا شد و تا خورده شکست

هر چه بد دیدم از این نظم خراب

همه از دیده قسمت دیدم