وان خاک، دلم... که طرفی از عشق نبست

یک شاخه خشک، زار و غمناک شکست

آهسته فرو فتاد و بر خاک نشست

آن شاخه خشک، عشق من بود که مرد

جز مسخره نیست، عشق تا بوده و هست