و شاید هر رهگذر هم از درونت با خبر باشد

لبت را بر کاسه مسی قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرف تر کاخ های مرمرین بینی

و اعصابت برای سکه ای این سو و آن سو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر می گویی، نمی گویی؟

خدایا! خالقا! بس کن جنایت را تو ظلمت را!

تو خود سلطان تبعیضی