سر خود بر در خمخانه آن شاه نهم

من که هم می خورم و دردی آن پادشهم

بهتر آنست که امشب به همان جا بروم

آنقدر باده خورم تا ز غم آزاد شوم

دست از دامن طناز رها خواهم کرد