کف این میکده ها را ز عبا خواهم کرد

وندر آنجا دو سه ساقی به مه روی عیان

تا نمایند همه را واقف ز اسرار جهان

گر دهد چرخ به من مهلتی ای باده خواران

هر که این نظم سرود خرم و دلشاد بود

خانه ذوقی و گوینده اش آباد بود