مصرع دوم · شماره 106 تا قلم در کف من تیشه فرهاد بودشاعرکارواثرشب و ماهقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.103هر که این نظم سرود خرم و دلشاد بود#104 خانه ذوقی و گوینده اش آباد بود#105انتقادی نبود هر سخن آزاد بود#106 تا قلم در کف من تیشه فرهاد بودانتخابشده107تا ابد در دل این کوه صدا خواهم کرد#108#دربارهٔ این سطرسطر شماره 106 از «شب و ماه» است.سطر پیشینانتقادی نبود هر سخن آزاد بود→سطر بعدیتا ابد در دل این کوه صدا خواهم کرد←