سحر چون گشت از مستی شدم هوشیار

خلاصه هرچه کردم، خدمت و مهر و صفا کردم

ز من سر زد هزاران کار دیگر تا سحر، لیکن

چو از خود بی خود بودم، ندانسته چه ها کردم

خدایا در پناه می جسارت بر خدا کردم

شدم بار دگر یک بنده درگاه او گفتم:

"خداوندا نفهمیدم خطا کردم...!"