داد به دختر زآن همه پول درشت چند دانه ای

چون که فارغ گشت از عیش و نوش آن مرد پلید

قصد رفتن کرد با حالت جانانه ای

دست در جیب کرد و زآن همه پول درشت

بر خودم لعنت فرستادم که هر شب تا سحر

می روم مست و شتابان سوی هر میخانه ای

من در این میخانه، آن دختر ز فقر