که خیری ندیدم از این زندگانی

طفولیتم بر جوانی چه بودی

که تا بر کهولت چه باشد جوانی

روا کن به من شر مرگ سیه را

مگر از پس مرگ، روز قیامت

خلاصم کن زین شب جاودانی

به من بد گمانی؟ دریغا ندانم