به رغم هوس، از هوی می خریدم

من آن مرغ ابر آشیانم که روزی

به بال شرف در هوا می پریدم

حیات دو صد مرغ بی بال و پر را

به هر جا که بیداد می گشت دادی

به قصد کمک، کو به کو می خزیدم

به هر جه که می مرد رنگی زرنگی