گردون فرشتگان را زان روی مفرش آمد

خاک از فروغ نفخش قبله فرشته آمد

کب از جوار آتش همطبع آتش آمد

جان و دل فرشته جفت هوای حق شد

نر باش و صیقلی کن دل را و نقش برخوان

بی نقش و بی جهات این شش سو منقش آمد

آن لعل را در آخر در جیب خویش یابی