در یا به دریا...

یا مال مشتی رهزن دامن دریده ست

یا آتش عصیان صدها کینه گیج

در تنگ شب، در خون خاموشی طپیده ست...

صحرا به صحرا، سر به سر، تا اوج افلاک

آن سان که من کوبیده ام بر فرق اوراق

فریاد عصیان، از تک دل ها رمیده ست