آری بدین سان تلخ و طوفان زا و مرموز...

این تیره دورانی که خورشید از پس ابر

خون می فشاند، جای می، بر جام ایام

فریاد... فریاد...

هر جا و هر روز...

پیچیده وحشت گستر این فریاد جانسوز

لیکن شما، تک شاعران پنبه در گوش