در خدمت این شکوه های بیکرانه...

درد کش می خانه آزرده بختان

مطرود درگاه خدایان زمانه...

تا ظلمت افکن صبح فردا زای فردا

چون آسمانی، طایری، ابر آشیانه...

با هر کلام و هر طنین و هر ترانه

دل می زنم، در تنگ شب، صحرا به صحرا....