مصرع دوم · شماره 4آتش زده استخوان بی دود شدمشاعرکارواثرطبالقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.1طبال بزن، بزن که نابود شدم#2بر "تار" غروب زندگی "پود" شدم#3عمرم همه رفت در کوره مرگ#4آتش زده استخوان بی دود شدمانتخابشدهدربارهٔ این سطرسطر شماره 4 از «طبال» است.سطر پیشینعمرم همه رفت در کوره مرگ→