دگر افسرده طفل پابرهنه ، از زبان مادر شب ها نمی ترسد

دگر خورشید از پشت بلندی ها نمودار است

دگر صبح است ...

دگر از سوز و سرمای شب تاریک ، تن هامان نمی لرزد

دگر شمع امید ما چو خورشیدی نمایان است

دگر صبح است ...

کنون شب زنده داران صبح گردیده ،