در کارگاه عشقت بی تو هر آنچ بافم

کاری که بی تو گیرم والله که زار ماند

گر خمر خلد نوشم با جام های زرین

جمله صداع گردد جمله خمار ماند

والله نه پود ماند والله نه تار ماند

تو جوی بی کرانی پیشت جهان چو پولی

حاشا که با چنین جو بر پل گذار ماند