تا که جشن شفق سرخ گستاخ مرا

و در آن لحظه من مرد پیروزی خواهم بود

و همه مردم ، با فداکاری یک بوتیمار ،

کار و نان خود را در دریا می ریزند

با زلال خون صادقشان

بر فراز شهر آذین بندند

و به دور نامم مشعل ها بیفروزند