می ایستاد

در قدم های ملولش قفسی می رقصد

با خودش می گوید :

- کاش می شد همه ی عقربک ساعت ها

کاش تردید سلام تو نبود

دست هایم همه بیمار پریدن هایی

از بغل دیوارست ...