چون درختی را می نمودند

دار می زدند

و دارها و آدم های آویخته شان

در گاهواره ی مرگ

که در انبوهی از سیاهی مات فرو رفته ،

و در بهاری جاویدان زندگانی می کنند

و سکوهای افتخار