خیره مانده بود

۴

وقتی لباس تو ریش ریش ، در هم و پاره

وقتی که چشم های تو در حسرت دویدن و بازی

گویا میان همهمه ی پارک

با آن صدای کودکانه به من گفتی :

عریانی مرا