اندر فضای روح نیابند مثل او

آن دیده را به مهر ابد بی خبر کنند

فخر جهان و دیده تبریز شمس دین

کاجزای خاک از گذرش زیب و فر کنند

گر صد هزار بارش زیر و زبر کنند

خالی مباد از سر خورشید سایه اش

تا روز را به دور حوادث سپر کنند