آوازه خوان دوباره می آیی

بی ترانه که پوشیده است

بر جنگل شمال ستم رفته

در این حریق زمستانی

اندوه ما شکسته در میان صدایت

جنگل دوباره در نگاه تو خواهد سوخت ...

ای چشم های گر گرفته ی کوچک