یک بار نیستی را هم باید آزمود

خواریست و بندگیست پس آنگه شهنشهیست

اندر نماز قامه بود آنگهی قعود

عمری بیازمودی هستی خویش را

طاق و طرنب فقر و فنا هم گزاف نیست

هر جا که دود آمد بی آتشی نبود

گر نیست عشق را سر ما و هوای ما