تا مست نیست از همه لنگان سپس ترست

خون از بدن به شیشه حجام می رود

چون کعبه که رود به در خانه ولی

این رحمت خدای به ارحام می رود

در بیخودی به کعبه به یک گام می رود

تا باخودست راز نهان دارد از ادب

چون مست شد چه چاره که خودکام می رود