کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 30

چون خاطرش به باده بدنام می رود

چهرهٔ مولویشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 27

    تا باخودست راز نهان دارد از ادب

    #
  2. 28

    چون مست شد چه چاره که خودکام می رود

    #
  3. 29

    خاموش و نام باده مگو پیش مرد خام

    #
  4. 30

    چون خاطرش به باده بدنام می رود

    انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 30 از «غزل شماره ۸۶۵ - جانا بیار باده که ایام می رود...» است.