پنجره باز است

آسمان آبستن باران پاییز است.

هر چه می بینم، غم انگیز است.

گوئیا این کوچه می پیچد بخود از درد.

نه صدای فالگیری خسته و تنها

نه طنین نعره یک لوطی سرمست.