گوئیا این کوچه می پیچد بخود از درد.

هر چه می بینم، غم انگیز است.

پنجره باز است

نه صدای فالگیری خسته و تنها

نه طنین نعره یک لوطی سرمست.

من نمی دانم که در قلبم چه عصیانی است.