که در این لحظه، داسی را

و دست گرم دخترهای قالیباف مسکین را

که شب ها بر حصیری پاره می خوابند.

و دست مهربان زارعینی را

میان مزرعه

در مشت خود دارند.

و دست آن کسانی را، که چون من، روز و شب تنهای تنهایند.