مفکن گزافه مهره در این طاس روزگار

خواهی شدن به وقت اجل بی مراد فرد

پاها مکش دراز بر این خوش بساط خاک

کاین بستریست عاریه می ترس از نورد

پرهیز از آن حریف که هست اوستاد نرد

منگر به گرد تن بنگر در سوار روح

می جو سوار را به نظر در میان گرد