رخسارها چون گل لابد ز گلشنیست

پرهیز از آن حریف که هست اوستاد نرد

منگر به گرد تن بنگر در سوار روح

می جو سوار را به نظر در میان گرد

گلزار اگر نباشد پس از کجاست ورد

سیب زنخ چو دیدی می دان درخت سیب

بهر نمونه آمد این نیست بهر خورد