می کنم با همه ذرات وجودم احساس

بی تردید،

نیست یک چشمه در این صحرا؛ نیست.

که هزاران شلاق

می نوازد تن عریان اسیرانی را

کز سرکوچه ما، مویه کنان می گذرند.