نکردند کس یاد پرخاشجوی

سپه را که چون او نگهدار بود

همه چاره دشمنان خوار بود

به نخچیر و خوردن نهادند روی

پس آگاهی آمد به افراسیاب

ازیشان شب تیره هنگام خواب

ز لشکر جهان دیدگان را بخواند