یک وجین گر اینجا؟»

مزرعه می گوید:

«ریشه کن تا بشود هرزه علف هایم، نیست

و سپس در دل تاریکی شب

به من و تو- به تو و من- ای دوست!

با چه امید عبث می نگرد!