چون عندلیب مست چه گوینده می شود

پوسیده استخوان و کفن های مرده بین

کز روح و علم و عشق چه آکنده می شود

آن حلق و آن دهان که دریدست در لحد

آن جان به شیشه ای که ز سوزن همی گریخت

جان را به تیغ عشق فروشنده می شود

بسیار دیده ای که بجوشد ز سنگ آب